Acının coğrafyası yok ki ?Ha bir bedene hapsolmuş,ha bir kuytu köşeye ? | Birazoku Kitap Eleştirileri


Acının coğrafyası yok ki ?Ha bir bedene hapsolmuş,ha bir kuytu köşeye ?

Kategoriler: Deneme, Tanıtım, Tavsiye
Bora'nın Kitabı...


Bora,Ahh  Bora...
İçindeki depremleri,fırtınaları ve sarsıntıları yazmışsın...Kalemini yüreğine batıra batıra,satırları,sözcükleri kanata kanata...
Senin hikâyenle gittik doğduğun o topraklara,zulmü gördük,sevgisizliği gördük,şiddeti gördük.
Kanayan yaralarına tek başına merhem olma savaşını gördük.
Yaşadığın coğrafyanın töresini,dilini,sevgsizliğini,yalnızlığını ve vurdumduymazlığını gördük.
İstenince kaderin bile değiştirilebileceğini,yitik bir bedendeki ruhun yeniden vücut bulabileceğini gördük.
Yeni bir yaşama nasıl mini mini bebek adımlarıyla yol aldığına şahit olduk.
Hem bir birey olarak,hem de bir eşcinsel fert olarak,yaşama tutunma çabanı gördük.
Yeteneğini zekânla birleştirdiğine,adım adım başarıya yaklaşmana şâhit olduk.
Kendine bile açıklayamadığın gerçeğini,aykırı kimliğini (kime ve neye göre aykırı?) yüreğinin en karanlık kuytularında saklarken,yine de Aşktan,sevgiden,umut etmekten vazgeçmediğini gördük.
Bence bu kitap bir varoluş kitabı.
Acımasız bir coğrafyadan çıkıp,kendi kimliğini yeniden yaratmanın,azmin,sevginin ve umudun yol hikâyesi.
Herkese ve herşeye rağmen içindeki duygulardan,cinsel kimliğinden,eşcinselliliğinden vazgeçmemiş Bora.
Kitap hazin bir sonla bitiyor belki ama o bitişte bile yeni bir başlangıç var.
Bora gibi nice kayıp ruhlara,yolunu bulmaya çalışan bedenlere bir önsöz var.
Hayat,tüm karşıtlıklarına rağmen,yine de kendin olmaya,hayatı bu şekilde kabullenmeye değer.
Çünkü hiç kimse aykırı olmak için,gündüz ışığında bile karanlıklara sığınmak zorunda kalmak için doğmaz.
Hiç kimse ruhunu ve bedenini seçerek gelmez dünyaya.

Sevgisiz,anlayışsız bir ailenin ferdi Bora.
İsmini bile kendisi yaratmak zorunda kalmış bir yitik ruh.
Bedrettin,Bedri,Bedroş...
Etiketi değil ki önemli olan?
İçindeki sevgisi,insanlığı,yaşama azmi,bize öğrettikleri.

Eşcinsel kimlikleri yargılamak yerine,onlara sevgimizi,yüreğimizi açalım.
Açalım ki,İnsan olalım...
İnsanları seçmek orunda kaldıkları kimlikleriyle değil,oldukları gibi kabul edelim.
İşte o zaman Bora'lar ölmez.

Kitap herkese tavsiyemdir.
Okuduğunuz her cümlede yeniden keşfedeceksiniz etiketlenmenin verdiği acıyı,kimsesizliği,sevgisizliği...
Kalemine sağlık ''Ayşe Kulin''
Cesaretin alkışlanmaya değer.


Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*


*

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>


Email
Print